Wybór odpowiedniego zawodu to kluczowa decyzja, która wpływa na całe przyszłe życie. Jedną z rzadziej omawianych, a niezwykle fascynujących dróg kariery jest profesja zdobnika szkła. Łączy ona w sobie zmysł artystyczny z rzemieślniczą precyzją, oferując zatrudnienie w branży o ugruntowanej pozycji rynkowej. Sprawdźmy, na czym polega ta praca, jakie są realne perspektywy zatrudnienia po ukończeniu nauki oraz na jakie zarobki można liczyć.
Zdobnik szkła wykonuje pracę o charakterze artystyczno-usługowym, a głównym celem tego zajęcia jest estetyczne ozdabianie wyrobów użytkowych oraz różnego rodzaju przedmiotów dekoracyjnych. Pracownik wykorzystuje w tym celu bardzo różnorodne techniki. Ze względu na temperatury stosowane w procesie produkcyjnym, na rynku wyróżnia się metody na gorąco, gdzie dekoracje trwale spajają się z podobraziem, oraz techniki na zimno.
Do przenoszenia wzorów na powierzchnię rzemieślnik używa specjalistycznych materiałów. Należą do nich przede wszystkim farby szkliwne, barwniki ceramiczne, odpowiednie szkliwa oraz fryty szklane, które poddaje się właściwej obróbce cieplnej.
W obrębie omawianego rzemiosła funkcjonują dość wąskie specjalizacje, które bezpośrednio determinują charakter wykonywanych zadań i wymagają odmiennych, wyuczonych wcześniej umiejętności.
Malarze szkła najczęściej posługują się pędzlami, aerografami, gąbkami czy stemplami.
Zdobnicy szlifierzy i doświadczeni grawerzy zajmują się obróbką powierzchni za pomocą materiałów ściernych i rylców.
Operatorzy obsługują zaawansowane maszyny sitodrukowe, matownice oraz zautomatyzowane linie.
Kalkarze naklejają gotowe dekoracje na przedmioty. Każda zmiana stosowanej techniki wymaga od pracownika wcześniejszego przeszkolenia. Samo malowanie ręczne dzieli się dodatkowo na trudne metody trwałe oraz łatwiejsze nietrwałe.
Warunki zatrudnienia na tym stanowisku zależą głównie od wielkości konkretnego przedsiębiorstwa oraz przyjętego systemu produkcji. W dużych hutach praca odbywa się najczęściej w uciążliwym trybie kilkuzmianowym, a pracownicy funkcjonują w wieloosobowych zespołach. Są oni nieustannie nadzorowani przez doświadczonych brygadzistów lub kierowników zmiany i wykonują powtarzalne zadania na liniach działających w ruchu ciągłym. Z kolei w mniejszych, prywatnych warsztatach rzemieślniczych zdecydowanie dominuje system jednozmianowy. Obowiązki zawodowe mają tam charakter bardziej indywidualny, a specjalista samodzielnie odpowiada za przebieg całego procesu dekorowania wybranego przedmiotu.
Wykonawca tego wymagającego zawodu musi posiadać bardzo dobrą ogólną sprawność psychofizyczną. W codziennych obowiązkach kluczowy jest w pełni sprawny narząd wzroku, zdolność ostrego widzenia, precyzyjnego rozróżniania barw oraz wybitna koordynacja wzrokowo-ruchowa. Praca wymaga od kandydata ogromnej precyzji, cierpliwości i zręczności manualnej palców. Z uwagi na częsty kontakt z oparami chemicznymi i szkodliwym pyłem szklanym, przeciwwskazaniem do podjęcia zatrudnienia są przewlekłe choroby układu oddechowego oraz różnego rodzaju ostre alergie. Warto pamiętać, że długotrwała praca w pozycji wymuszonej mocno obciąża kręgosłup oraz układ kostny.
Pracodawcy poszukujący wykwalifikowanych rzemieślników najchętniej zatrudniają absolwentów branżowych szkół pierwszego stopnia. Szczególnie cenione na rynku są kierunki z obszaru administracyjno-usługowego, a także profesjonalne dyplomy wydawane przez licea plastyczne. Odpowiednie kompetencje zawodowe potwierdza się również poprzez powszechny system nauki w rzemiośle, zdobywając państwowe świadectwo czeladnicze, a nieco później prestiżowy dyplom mistrzowski. Bardzo cennym, dodatkowym atutem każdego kandydata są certyfikaty ze szkoleń, ukończone kwalifikacyjne kursy zawodowe oraz oficjalne suplementy Europass, które znacznie ułatwiają znalezienie legalnego zatrudnienia na niezwykle konkurencyjnym, współczesnym rynku pracy.
Młodzi absolwenci po ukończeniu nauki bez większego problemu znajdują stabilne zatrudnienie w różnorodnych podmiotach gospodarczych na terenie całego kraju. Głównym miejscem pracy są prężnie działające huty, prywatne pracownie artystyczne, placówki kultury oraz zakłady rzemieślnicze produkujące unikalną galanterię szklaną i nowoczesne oprawy oświetleniowe. Eksperci określają ten zawód mianem rynkowo zrównoważonego. Oznacza to w praktyce, że liczba dostępnych ofert pracy dokładnie odpowiada liczbie kandydatów spełniających nałożone przez pracodawcę wymagania. Pracownik z odpowiednim zmysłem estetycznym i niezbędnym kapitałem może również z powodzeniem otworzyć własną pracownię.
Ostateczny poziom uzyskiwanych zarobków uzależniony jest od konkretnego regionu kraju, wielkości danego zakładu oraz posiadanego przez rzemieślnika talentu. Zgodnie z oficjalnymi badaniami z dwa tysiące osiemnastego roku, średnie miesięczne wynagrodzenie wynosiło w tej branży około trzech tysięcy złotych brutto. Osoby zatrudnione bezpośrednio na zautomatyzowanych liniach produkcyjnych mogły liczyć na pensje dochodzące do czterech tysięcy złotych. Znacznie większe, odczuwalne zróżnicowanie występuje w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej, gdzie zadeklarowane dochody rzemieślników kształtują się na poziomie od dwóch do sześciu tysięcy złotych brutto.
Kariera w opisywanej specjalizacji to doskonała, życiowa propozycja dla wszystkich osób umiejętnie łączących zdolności manualne z ogromną wrażliwością artystyczną. Prawidłowa droga do profesji wiedzie najczęściej przez publiczne szkolnictwo branżowe lub tradycyjny system rzemieślniczy. Zdobyte w trakcie nauki kwalifikacje pozwalają na podjęcie pewnego, legalnego zatrudnienia w dużych zakładach przemysłowych i małych warsztatach. Deklarowane zarobki oraz bieżące perspektywy rynkowe pozostają niezwykle stabilne, co daje realne poczucie bezpieczeństwa życiowego. Z biegiem lat rzemieślnik zyskuje realną możliwość awansu lub rozwijania niezależnego biznesu usługowego.
poleca:
